La preposiciΓ³n indicada con el verbo πππππ‘πππ para introducir la persona a la que se le requiere algo es "de", no "a": impetrar de alguien, no "a alguien".
Uso inadecuado:*πΏπ ππππ πππππ‘π πππππ‘ππ́ π πππ π£ππππππ ππ’π πππ’πππ π ππ πππ’πππ́π.
*πΈπ πππππππ π ππππππ‘π́ π’ππ ππππππ πππ’π‘ππππ ππππ πππππ‘πππ ππ π‘ππππ’πππ πππ πππππβππ ππ π π’ ππππππ‘π.
Uso adecuado:
πΏπ ππππ πππππ‘π πππππ‘ππ́ ππ πππ π£ππππππ ππ’π πππ’πππ π ππ πππ’πππ́π.
πΈπ πππππππ π ππππππ‘π́ π’ππ ππππππ πππ’π‘ππππ ππππ πππππ‘πππ πππ π‘ππππ’πππ πππ πππππβππ ππ π π’ ππππππ‘π.
De uso mΓ‘s habitual en registros elevados o cultos, el verbo πππππ‘πππ se utiliza con el sentido de "solicitar algo con ruegos". El π·ππππππππππ πππβππ ππ́ππππ ππ ππ’πππ seΓ±ala que el complemento que alude a la persona a la que se le solicita algo viene introducido por la preposiciΓ³n "de", no por "a." Este ΓΊltimo uso puede deberse a que muchos verbos que tambiΓ©n expresan demanda sΓ se pueden construir con "a", como πππππ π ππππ’πππ ππππ, ππ₯ππππ π ππππ’πππ ππππ, ππππππππ π ππππ’πππ ππππ, etc., como recoge la gramΓ‘tica acadΓ©mica.
